Wandeltour-video's genereren voor YouTube

Project

Voor Kunstlijn Haarlem bouwde ik een videosysteem dat de jaarlijkse kunstenaarslijst omzet in korte, filmische wandelroute-video's. Elk deel combineert een 3D-kaartvlucht over Haarlem, gele titelkaarten die de kunstenaars introduceren, en een begeleide route die vanaf het station de stad in beweegt.

De bovenstaande video is een van de startroutes vanaf het station. Hij geeft een bezoeker die net in Haarlem is aangekomen een helder eerste pad het festival in, en niet een drukke kaart vol iconen.

Hoe het op hoofdlijnen werkt

Achter de schermen koppel ik de gestructureerde data van Kunstlijn over kunstenaars, locaties en beelden aan een kleine set videotemplates. Een routeplanner in de browser laat ons een handvol haltes op de kaart kiezen, controleren of de wandeling realistisch aanvoelt, en de selectie vervolgens overdragen aan de renderpipeline.

Vanaf daar bouwt het systeem:

• Een wandellijn boven op een Mapbox-scène met terrein en 3D-gebouwen.
• Camerabewegingen worden zo getimed dat de kijker altijd weet waar in de stad hij is.
• Tussen segmenten verschijnen kunstenaarskaarten en fotogalerijen, zodat de route aanvoelt als een geredigeerde reeks en niet als een lijn op een kaart.

Het doel is niet om de gereedschappen te etaleren. Het is om curatoren en producenten in staat te stellen snel nieuwe routevideo's op te zetten zonder elk frame te storyboarden.

Routevarianten

Toen het systeem stabiel was, bouwde ik er verschillende wandelingen mee, elk gericht op een ander publiek.

Eén route begint bij Station Haarlem en rijgt zich door het Museumkwartier, vertraagt waar galeries dicht op elkaar staan en laat de camera dwalen boven de daken langs de rivier. Een andere richt zich op de bestuurszone bij het provinciehuis, waar het contrast tussen openbare gebouwen en kleine tentoonstellingsruimtes scherp is. Een fotografisch zwaar pad rijgt studio's en plekken aaneen die op lensgebaseerd werk inzetten, zodat een bezoeker die om dat medium geeft één verhaallijn door de stad kan volgen. Een laatste lus in de Rozenprielwijk blijft dichtbij, en verbindt negen kunstenaars in een korte ronde die in een middag te lopen is.

Elke route gebruikt dezelfde visuele taal, maar de stemming verschuift met de buurten en het tempo. Dat is de waarde van een programmatische aanpak. Zodra data en templates op hun plek staan, kun je nieuwe verhalen voor verschillende publieken opzetten zonder telkens het hele werk opnieuw te bouwen.